معرفی ماده آبگریزکننده

آبگریزکننده (Hydrophobic Agent) به موادی گفته می‌شود که باعث مقاومت سطوح در برابر نفوذ آب می‌شوند.
این مواد با ایجاد لایه‌ای نازک و نامحلول در آب روی سطح، از تماس مستقیم آب با بستر جلوگیری می‌کنند.
آبگریزکننده‌ها در صنایع مختلف مانند ساختمان، نساجی، رنگ و پوشش، چوب و کاغذ کاربرد گسترده دارند.

هدف استفاده از این مواد، افزایش دوام، جلوگیری از پوسیدگی، کاهش جذب رطوبت و حفظ زیبایی ظاهری سطوح است.

انواع مواد آبگریزکننده

مواد آبگریزکننده بسته به نوع پایه و کاربرد، به چند گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

۱. سیلیکونی (Silicone-based):
شامل سیلان‌ها، سیلوکسان‌ها و پلی‌سیلوکسان‌ها هستند. این نوع رایج‌ترین آبگریزکننده‌ها در صنعت ساختمان و پارچه‌اند.
ویژگی اصلی آن‌ها نفوذ در سطح و ایجاد خاصیت ضدآب ماندگار است.

۲. فلوروپلیمرها (Fluoropolymer-based):
دارای زنجیره‌های فلوئوردار با خاصیت آب‌گریزی و روغن‌گریزی بالا هستند.
در صنایع نساجی، چرم و کاغذهای ضدچربی استفاده می‌شوند.

۳. پارافینی و مومی:
بر پایه‌ی موم طبیعی یا پارافین تهیه می‌شوند و معمولاً در پوشش چوب و پارچه کاربرد دارند.
این نوع‌ها فیلم‌ساز سطحی‌اند و نفوذ کمی در بستر دارند.

۴. نانویی:
آبگریزکننده‌های نانو سیلیکا یا نانو فلوئور که با استفاده از فناوری نانو، سطح را کاملاً ضدآب، ضدلک و حتی خودتمیزشونده می‌کنند.

کاربردهای مواد آبگریزکننده

در صنعت ساختمان:

جلوگیری از نفوذ آب در بتن، سنگ، آجر و گچ

افزایش دوام نما و کاهش شوره‌زدگی

حفظ رنگ و ظاهر سطح در برابر باران و آلودگی

در صنعت نساجی و چرم:

ایجاد خاصیت ضدآب و ضدلک در پارچه‌ها، کفش و لباس‌های بیرونی

استفاده در پوشاک ضدباران و چادرهای صنعتی

در صنعت چوب و کاغذ:

جلوگیری از تورم، تغییر شکل یا پوسیدگی چوب

افزایش مقاومت کاغذ در برابر رطوبت

در رنگ و رزین:

افزودن به فرمول رنگ‌ها برای ایجاد پوشش‌های ضدآب و خودتمیزشونده

نحوه عملکرد آبگریزکننده‌ها

مولکول‌های آبگریزکننده دارای دو بخش هستند:

بخش آب‌گریز (غیرفلزی یا آلی) که به بیرون سطح متصل می‌شود و تماس با آب را کاهش می‌دهد.

بخش واکنشی یا چسبنده که به سطح زیرین (سنگ، بتن یا پارچه) متصل می‌گردد.

این ساختار باعث کاهش زاویه‌ی تماس آب با سطح شده و در نتیجه قطرات آب روی سطح لغزیده و سر می‌خورند بدون اینکه جذب شوند.

ایمنی و نحوه نگهداری

مواد آبگریزکننده معمولاً غیراشتعال و غیرسمی هستند، اما برخی انواع حلالی ممکن است تحریک‌کننده باشند.

در ظرف دربسته، به دور از نور خورشید و منبع حرارت نگهداری شوند.

هنگام استفاده در محیط‌های بسته، تهویه مناسب توصیه می‌شود.