این گاز به‌دلیل خاصیت اکسیدکنندگی و نقش مهمی که در احتراق دارد، در بسیاری از فرآیندهای صنعتی و تولیدی اهمیت بالایی دارد.
اکسیژن با فرمول شیمیایی O₂ یک گاز بی‌رنگ، بی‌بو و بی‌مزه است. این ماده در شرایط استاندارد به صورت گاز پایدار وجود دارد و یکی از حیاتی‌ترین عناصر برای تنفس، سوختن و فرایندهای زیستی است. اکسیژن بخشی از جو زمین است و حدود ۲۱ درصد از هوای اطراف را تشکیل می‌دهد.
فرمول مولکولی: O₂
جرم مولی: 32 g/mol
نقطه ذوب: –218.79 °C
نقطه جوش: –182.95 °C
چگالی: 1.429 g/L
شکل ظاهری: گاز بی‌رنگ
انحلال‌پذیری: کمی محلول در آب
پشتیبانی از احتراق
واکنش‌پذیری بالا با بسیاری از عناصر
تشکیل اکسیدها در واکنش با فلزات
نقش حیاتی در تنفس سلولی
امکان مایع‌سازی در فشار و دمای پایین
استفاده در دستگاه‌های تنفس و ICU
کمک به بیماران دارای مشکلات تنفسی
کاربرد در بیهوشی و اتاق‌های عمل
افزایش دمای کوره‌ها
کمک به ذوب و برش فلزات
بهبود راندمان فرایندهای حرارتی
تولید اسید نیتریک
اکسیداسیون مواد آلی
تولید اتیلن‌اکسید و متانول
افزایش میزان اکسیژن محلول
بهبود عملکرد باکتری‌های تصفیه
کاهش بوهای نامطبوع
اکسیژن خود قابل اشتعال نیست اما شدیداً کمک‌کننده به احتراق است.
از تماس با مواد قابل اشتعال جلوگیری شود.
سیلندرهای اکسیژن در محیط خشک و خنک نگهداری شوند.
از ضربه، حرارت و نور مستقیم خورشید محافظت شوند.
